Aikido

Uit SFB Sword Facts

Aikido betekent letterlijk: "de weg van het ontmoeten en in harmonie brengen van levenskracht". Het is een verdedigingsport die in het begin van de twintigste eeuw is ontwikkeld door Morihei Ueshiba.

De aikidoka’s noemt hem ook wel "De grote meester". Morihei Ueshiba heeft zich laten inspireren door de technieken van de Japanse Samoerai en zelfverdedigingkunsten of vechtsporten als Daito riu, jiujitsu en kenjutsu. De kern van aikido is zelfverdediging. Een aikidoka traint zijn of haar lichaam en geest ter verbetering van zichzelf, om zichzelf te overwinnen.

Aikido wordt zowel ongewapend als gewapend beoefend. Als er een wapen gebruikt wordt, is dat een houten zwaard (boken), stok (jo) en mes (tanto).

Bij de ongewapende technieken wordt gebruik gemaakt van klemmen en/of worpen ter verdediging tegen een gewapende of ongewapende aanval. Klemtechnieken richten zich doorgaans op het pols-, elleboog- of schoudergewricht van de tegenstander om deze zodoende onder controle te kunnen houden. Een belangrijk element bij zowel klem- als werptechnieken is het uit evenwicht brengen van de aanvaller, in veel gevallen door gebruik te maken van diens eigen aanvalskracht en -beweging. Slechts bij enkele aikidoworpen wordt de tegenstander echt opgetild, meestal blijven de worpen relatief laag.

Afhankelijk van de leermeester (sensei) of de stijl kan het accent meer liggen op soepelheid en ruime bewegingen of juist op een snelle, scherpe uitvoering van de techniek. Voorts leggen sommige stijlen een grotere nadruk op wapentechnieken terwijl anderen zich vooral toespitsen op de ongewapende technieken. Nog anderen zullen zich minder met het zuiver martiale aspect inlaten om meer aandacht te kunnen besteden aan de achterliggende filosofische principes.